Jeśli ograniczasz ruch przychodzący według adresu IP za pomocą zapory sieciowej lub ACL, musisz dodać do listy dozwolonych następujące adresy IP, aby odbierać połączenia przychodzące:
US1: 67.205.139.35 , 67.205.139.36 (Nowy Jork, NY, Stany Zjednoczone)
US2: 209.124.34.0/24 (Southfield, MI, Stany Zjednoczone)
US3: 206.189.208.231, 206.189.208.232 (San Francisco, CA, Stany Zjednoczone)
CA1: 138.197.130.40, 138.197.130.41, 138.197.130.42, 138.197.130.43 (Toronto, Kanada)
UK1: 41.218.96.0/24 (Rugby, Anglia)
UK2: 139.59.178.18, 139.59.178.19, 139.59.178.20 (Londyn, Wielka Brytania)
DE1: 139.59.156.181, 139.59.156.182, 139.59.156.183 (Frankfurt, Niemcy)
NL1 95.85.22.190, 95.85.22.191 (Amsterdam, Holandia)
SG1: 128.199.64.52 (Singapur, Singapur)
AU1: 45.32.247.20 (Sydney, Australia)
FR1: 104.238.189.1, 104.238.189.100 (Paryż, Francja)
ZA1: 154.127.61.44 (Johannesburg, Republika Południowej Afryki)
BR1: 35.199.100.51 ( São Paulo, Brazylia)
Pamiętaj, że niekoniecznie musisz zezwalać na wszystkie te adresy IP. Najlepiej, jeśli możesz to zrobić, ale jeśli nie, zezwól co najmniej na US (czyli strefę domyślną) oraz na tę strefę geograficzną (lub strefy), która jest Ci najbliższa.